คนเราไม่ว่าเดินทางวนรอบโลกสักกี่พันรอบ ในที่สุดก็ต้องกลับบ้าน

17มี.ค.10

เนื่องด้วยฉันได้ฝึกงานแล้ว ที่บริษัทแห่งหนึ่งข้าง ๆ เซ็นทรัลปิ่นเกล้า
และแน่นอนว่ายานพาหนะที่พาพิไลพรรณไปทำงานนั้นคงหนีไม่พ้นรถเมล์

เพราะรถเมล์นั้น มีทั้งคนขับรถ มีคนเปิดประตูให้ มีคนเชิญให้นั่ง
ไม่ต้องบอกทาง แอร์เย็นสบาย ราคาก็สบายกระเป๋า : )

โดยปกติแล้วรถเมล์ ที่ไปรับไปส่งฉันไปทำงานก็คือ สาย 511
วิ่งตรงจากถนนเพชรบุรี ผ่านแยกอุรุพงษ์เข้าถนนหลานหลวง ราชดำเนินกลาง
ผ่านอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ข้ามสะพานพระปิ่นเกล้า
วิ่งมาตามถนนบรมราชชนนีถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพและรวดเร็ว
เวลากลับก็วิ่งย้อนเส้นทางเดิมแบบไม่มีอ้อม

แต่เนื่องจากว่าตอนนี้มีม็อบไปอยู่อาศัยในเส้นทางประจำ
รถเมล์สาย 511 ก็เป็นอันหยุดรถไว้แค่อุรุพงษ์
พิไลพรรณเลยต้องเปลี่ยนสายรถเมล์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

และ เนื่องจากเซ็นทรัลปิ่นเกล้าเป็นสถานที่ฮ็อตฮิตติดอันดับ
เลยมีรถเมล์วิ่งผ่านหลายสายโคตรๆ ไม่ว่าจะเป็น

542 วิ่งจากราชเทวี ผ่านอนุสาวรีย์ เขาดิน ข้ามสะพานซังฮี้
ผ่านพงษ์เพชร ซอยจรัลฯ แล้วเลี้ยวขวาเข้าถนนบรมราชชนนี ถึงเซ็นทรัล

177 วงกลมบางบัวทอง – อนุสาวรีย์ อันนี้ไม่เคยขึ้นรู้แต่ว่า
ต้องมาต่อรถที่อนุสาวรีย์แล้วจะถึงเซ็นทรัล

183 อ้อมน้อย – อะไรซักอย่าง ..แต่ว่าต้องมาขึ้นที่อนุสาวรีย์เช่นกัน

ในขณะเวลาที่กำลังรอรถเมล์กลับบ้านวันนี้พบว่าตัวเองพลาด 542 ไปอย่างหวุดหวิด
ไอครั้นจะรอคันต่อไปก็คงนาน เห็นรถเมล์สาย 40 วิ่งผ่านมาหลายคัน
จำได้ว่ามันผ่านจุฬาฯ สยาม แล้วค่อยไปต่อเอาก็น่าจะสบายๆ

พอ 40 คันต่อไปมาถึงก็ไม่รอช้า
และเนื่องจากว่าเป็นรถเมล์พันธุ์ใหม่ โกลด์เด้นดราก้อน แอร์เย็นฉ่ำ
เลยก้าวขึ้นไปอย่างไม่ลังเล

หลังจากคนขับเปิดประตูต้อนรับ ถูกเชิญให้นั่ง จ่ายตังค์ 16 บาท
แล้วก็นั่งแช่แอร์เย็นฉ่ำอย่างสบายใจ

ผ่าน ไปซักพัก เอ่อ..ทางนี้กรูไม่เคยรู้จักเลยนี่หว่า
สติเริ่มกลับคืนมา และนั่งสังเกตระหว่างทางตลอด

พบว่ารถเมล์สายนี้วิ่งอ้อมโลกได้ใจก่อนจะไปถึงที่หมาย
รถวิ่งจากถนนบรมราชชนนี เลี้ยวขวาเข้าจรัลฯ ผ่านแถวพรานนก เข้าไปถนนอิสรภาพ
แล้วตรงยาวไปตามถนน ผ่านมัสยิดอะไรซักอย่างน่าจะมีชื่อเสียงพอตัว
หลังจากนั้นก็เลี้ยวเข้าถนนประชาธิปก ผ่านวัดกัลยาณี  สะพานพุทธ O.O
ผ่านถนนจักรเพชร เข้าถนนเจริญกรุง -_-” ผ่านวัดมังกร ตรงยาวจนถึงวงเวียนหมอมี
ผ่านหัวลำโพง (เห็นแม่ค้าส้มตำเต็มเลย) ผ่านรสดีเด็ดร้านใหม่สามย่าน
จุฬาฯ มาบุญครอง เอ่อ..ลงตรงนี้ดีกว่า
นั่งมาเท่านี้ก็เกินคุ้มค่าราคา 16 บาทแล้วค่ะพี่

ไหน ๆจะอ้อมแล้วก็เอาให้สุด พิไลพรรณเลยรอรถเมล์สาย 93 ตรงมาบุญครอง
รถวิ่งอ้อมผ่านโลตัส ต่อถนนบรรทัดทอง เข้าถนเพชรบุรี
ข้ามแยกราชเทวี ถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ.

เอ่อ..ถ้าใครไม่ค่อยสันทัดในเส้นทางการเดินรถ
หรือไม่ได้คิดจะไปขับแทกซี่ อ่านมาถึงตรงนี้ก็คงนึกภาพไม่ออก
เอาเป็นว่าเรามีรูปประกอบคร่าว ๆ ค่ะ.

เส้นสีเขียวคือทางรถเมล์ 511 ปกติ เป็นเส้นทางที่สั้นที่สุด
ใช้เวลาประมาณ 20 นาที ถ้าการจราจรปกติ

ส่วนเส้นสีแดงคือเส้นที่ใช้กลับบ้านในวันนี้ โดยรถสาย 40 + 93
ใช้เวลาเบ็ดเสร็จ หนึ่งชั่วโมงสี่สิบห้านาที ไม่รวมเดินจากปากซอยเข้าหอนะ -_-“


ชีวิตหนอชีวิต เฮ่อ..

อ้างอิง

-ข้อมูลเส้นทางเดินรถจาก http://www.tang.in.th

-แผนที่/เส้นทางรถเมล์ จาก google map

-หัวข้อบล๊อก : ประโยคนึงจากเรื่องปลาที่ว่ายในสนามฟุตบอล – วินทร์ เลียววารินทร์

(จริงๆชื่อเรื่องมันไม่เกี่ยวเท่าไหร่ …แต่เป็นชื่อแรกที่นึกออก เอาเหอะ.)

Advertisements


3 Responses to “คนเราไม่ว่าเดินทางวนรอบโลกสักกี่พันรอบ ในที่สุดก็ต้องกลับบ้าน”

  1. น่าจะมาอ้อมแถว DC นะ จะเชิญให้ค้างซะหน่อย
    คิดถึงบ้างอะไรบ้าง

  2. 3 peanut

    ฮาๆๆๆ เพราะม็อบทีเดียวเชียว


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: