annie : HOME

08ก.ค.06

 

….จากพื้นดินชนเพดานนั้นมีความหวานอยู่

เพราะรู้ว่าฉันมีเธอคอยเป็นที่พักใจ

จะรอคอยฉันจริงๆ เป็นหลักพึ่งพิงสุดท้าย

จะล้มตัวลงเอนกายที่บ้านของฉัน….  
 

………………………………….

  และจะทำทุกทางเพื่อบ้าน..หลังนี้ 
………………………………….

 

ไม่ต้องเข้าใจผิดว่าบ้านเรา คือหอชายนะ…(รูปสวยเฉย ๆ)

บ้านก้อคือ มหิดลวิทยานุสรณ์นี่แหละ….บ้านที่อบอุ่นที่สุด 

วันนี้…เป็นวันที่ดีที่สุดอีกวันที่เรารู้สึกมีความสุขที่ได้เกิดเป็นมหิดลวิทยานุสรณ์

วันนี้เราได้อยู่อย่างครอบครัวใหญ่ อาจารย์ รุ่นพี่ รุ่นน้อง  พร้อมหน้าพร้อมตากัน

 

 

ดีใจที่พี่ ๆ ยังรักโรงเรียนเหมือนเดิม มากันพร้อมหน้าพร้อมตาทุกรุ่น

(แม้ว่าพี่จะมากันไม่เยอะมากก้อเหอะ)

แต่ ไม่ว่าจะยังไง เราก็จะต้อนรับพี่ ๆ ด้วยความเต็มใจ และทำให้ดีที่สุด..

เพราะเราคือครอบครัวเดียวกัน

 

ดีใจที่เห็นพี่ ๆ น้อง ๆ คุยกัน…… พี่ ๆ ได้กลับมาเจอเพื่อน

มีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเราะ… ได้เจอบรรยากาศที่คุ้นเคย

ได้ฟังเสียงบูมจากพี่ ๆ ที่ไม่ว่าฟังซักกี่ครั้งก้อยังเป็นเสียงที่มีพลังที่สุด เพราะที่สุด

และได้รู้สึกว่าเรากลับเป็นน้องอีกครั้งนึง

 

 

ชอบคำพูดของพี่เบนซ์ที่บอกว่า

 " ออกไปเรียนมหาลัยแล้ว……

แต่ทุกครั้งที่มองมาทางรั้วโรงเรียนเราก้อรู้สึกว่าที่นี่แหละคือ บ้าน..

ที่ที่เราจะอยู่ได้อย่างสบายใจและอบอุ่น "

 

 

 

สำหรับวันนี้…ขอบคุณในคำแนะนำ คำสอน คำตักเตือนของพี่ ๆ ที่ฝากให้น้อง

ความเป็นกันเอง ความน่ารักของพี่ ๆ ที่ไม่เคยเปลี่ยน

แล้วก้อไม่ลืมหรอก

สัญญากันแล้วนิ่ … ว่าไม่ว่าจะยังไงก้อตาม

เราจะพยายามไม่ให้ใครมากลืนเราไป

เราจะรักษาความเป็นมหิดลไว้ให้นานที่สุด…

และต้องทำให้คนอื่นเป็นอย่างเราให้ได้

 

 

 

อย่าลืมนะ….ปีหน้ากลับมารวมกันอีกให้ได้

เพื่อน้อง ๆ เพื่อโรงเรียนของเรา

 

 

 อีกปีเดียวแล้วซินะ เราก้อจะต้องจากบ้านหลังนี้ไป..

ปีเดียวมันเร็วเนอะ…เพราะฉะนั้นเวลาหนึ่งปีที่เหลือที่เราอยู่ที่นี่ …จะใช้มันให้คุ้มค่าที่สุด

เพราะเมื่อหมดเวลานั้นแล้ว..เราคงย้อนกลับมาแก้ไขอะไรไม่ได้อีก

 

 

  

 พี่วิ พี่ทิม — เส้าสุด ๆ อ่ะ มาไม่ได้  คิดถึงมากๆ เลย  ไว้เจอกันนะคะ

 ได้นั่งเม้ากะพี่ชิง พี่หญิง พี่อิ๊งค์ พี่จี้ พี่พิม ความรุสึกเหมือนตอนม.ห้าเลย (มิสๆ พี่ถิง)

  ขอให้พี่ทุกคนโชคดี อย่าลืมที่นี่นะ ..พี่ที่มาไม่ได้ น้อง ๆ ก้อคิดถึงเช่นกันนะคะ

———

  เบียร์  วันนี้เราให้แกสิบเต็มสิบเลย

 อิตาล คิดถึงแกจะเป็นบ้า เรายุ่งไม่ค่อยเจอแกเลยอ่ะ

 หยก ใหม่ เตย เชอ แอร์ พีช พลอย หลิงหลิง ฝ้ายอ้วน  ขยันได้แล้วนะ อย่าเอาอย่างเรา ไม่ดีๆๆ

 เฉาก๊วยน่ารัก  ไม่ต้องร้องไห้ ไม่ต้องเสียใจ เรามักจะเสียอะไรไปโดยได้อย่างอื่นตอบแทนมาเสมอ

อย่างน้อยก้อได้บทเรียนที่มีค่ายังไงล่ะ  (มีอะไรก้อบอกเราละกัน)

 

 

 

 

Advertisements


9 Responses to “annie : HOME”

  1. 1 U L T R A

    เจ๊ไม่ต้องเสียใจไป…..เราคิดถึงมากนะเนี่ย
     
    ส่วนเฉาก๊วย…เราชอบคอมเม้นท์แกที่สุดเลย
     

  2. ถ้าคิดแค่ได้คิดว่า จะต้องจบจากรร.นี้ ก็เศร้าแล้ว
     
    ต้องเข้าร่วมวันนัยที่น้องจัดให้ เหมือนกับที่เราเคยจัดให้พี่เรา
     
    ต้องเข้าร่วมวันเกียรติยศ เหมือนที่รุ่นก่อนๆๆ เคยเข้าร่วม
     
    และ ก็ต้องกลับมาเยี่ยมรร. เหมือนที่รุ่นพี่ยังคงกลับมาหาด้วยความห่วงใยเสมอ

  3. 3 Magician

    สุดๆไปเลยอุลตร้าแอ่นแอ๊น .. เราสัญญากะแกแล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะกลับมาที่นี่ ที่ "บ้านของพวกเรา"
     
    ขอบคุณมากสำหรับความรักและความห่วงใย ถ้าใครพูดถึง "เพื่อนแท้" ขึ้นมา นึกถึงแกเป็นอันดับแรกเลยละ

  4. 4 Wanwipa

    นู๋รักมหิดลวิทย์มากๆๆค่ะ
    แม้จะเพิ่งอยู่มาไม่ถึงสองปี
    แต่ก้อรุสึกดีมากมายกับที่นี่….
     
    ….MWIT 15….
    คิดถึงพี่ๆทุกคนเลย  ปีหน้ามาอีกเยอะๆนะคะ

  5. 5 Veerapas

    อืม ก็ดีจายและประทับจายกับกิจกรรมที่เตรียมไว้ให้สำหรับทั้งสองวัน
    แต่ก็นะ หนีไปเวียนเทียนซะนั่น อิอิ (ก็ไปด้ยกันนิ 555)
    ก็ต้องขออภัยอย่างแรงที่มันกันน้อยอ่าน้า
    ปีหน้าจาลากมาให้เยอะก่านี้
    รุ่นแอนก็อย่าลืมลากกันมาด้วยล่ะ อิอิ

  6. 6 mojojojoe

    อ่านแล้วเหมือนจาร้องไห้…เศร้าจังเลยอ่ะ
                             ไม่สิ  ! ! !
    การที่เราได้ไปเรียนที่อื่นๆ มันเป็นสิ่งที่ดีในชีวิตของเราไม่ใช่หรอ
    ทำให้เราได้พัฒนาความรู้ความสามารถ จากที่เคยมี
       ToT แต่เราก็ต้องไม่ลืมบ้านที่เราเคยอยู่ ToT
    บ้านที่เราเคยใช้มันเป็นที่พักพิงเวลาเหนื่อย บ้านที่คอยให้เราได้เรียนรู้
    ประสบการณ์ใช้ชีวิตต่างๆมากมาย บ้านที่ทำให้เราได้มิตรภาพดีๆ
    ได้ความรักดีๆไงล่ะ(ทำหน้าซึ้ง)เราจะไม่ลืมกันแน่นอน
                     ที่ผมกล่าวมาน่ะ ผมก้อไม่ได้เข้มแข็งอะไรหรอกนะ
    ถ้าถึงวันนั้นจริงๆผมว่าไม่มีใครหรอกที่จะไม่ร้องไห้ ผมไม่อยากนึกถึง
    วันของผมที่จะต้องจากเพื่อนๆไปเลย TT o TT
                             คำลงท้าย…เศร้าใจอะไรปานนี้
                                                            องครักษ์ ToT โมโจโจโจ้…

  7. 7 Kanyarat

    อ่าวเวง-*-เม้นมากไปหน่อย
    กลายเปนคนที่สองเลย
    เสียใจนะเนี่ยTT

  8. 8 Kanyarat

    เม้นคนแรกเลย อือื
    เราอยากไปน๊าแต่ท่านแม่มา
    ก้อเลยไปไม่ได้
    อยากจะบอกว่า..
    ม่ายมีที่ไหนที่จะอยู่แล้วมีความสุข
    เท่าตอนอยู่มหิดลวิทย์หรอก
    คิดแล้วอยากกลับไปอยู่มอหกว่ะ
    คิดถึงพวกมึงมากกกก gRouP>>H
    กูคงหาเพื่อนที่…อย่างพวกมึงไม่ได้แล้วว่ะ
    แล้วก้อน้องๆที่น่ารักด้วย
    ยกเว้นแกอ่ะ แอน
     
    (เอิ้กๆล้อเล่นน๊า)

  9. อยากไปแต่ไปไม่ได้
    เสียดายจริงจัง
    -_-"


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: