annie : น้ำใจที่หาซื้อไม่ได้ด้วยเงิน

18มิ.ย.06
 

 

     วันนี้เป็นวันที่ดีที่สุดในโลกอีกวันนึงเลยล่ะ ^^"     

 
 
ใครเข้ามาอ่านบล๊อกวันนี้   อยากให้อ่านให้จบนะ  แม้ว่าจะยาว
เพราะมันเป็นเรื่องดี ๆ ที่เราอยากให้ทุกคนร่วมภูมิใจไปกะเรา
 
วันนี้แอน ฝน พีช ป่าน ได้นัดกันจะไปดูพลุที่เมืองทอง  
โดยเราได้ขออนุญาต อาจารย์ปาริชาติ และอาจารย์หออย่างถูกต้องเรียบร้อยเลยล่ะ
แอนออกจากโรงเรียนแต่เช้าไปตะแล๊ดแต๊ดแต๋  ซื้อของบ้านหม้อ มีตติ้งนิดหน่อย
ถึงเวลานัด สี่โมงครึ่ง เลยไปเจอกันที่หมอชิตเพื่อขึ้นรถ….
ปรากดว่ามีชายนายหนึ่งนามว่า "ด๊าฟ" มาด้วยอีกคน
 
เรายืนรอรถรับส่งนานมาก ได้คุยกะพี่คนนึงชื่อ "พี่แต๋ม"
เค้ารุจักโรงเรียนเรา..เลยคุยแลกเปลี่ยนความเห็นกันนานมาก
พี่เค้าให้คำแนะนำดี ๆ หลายอย่างและชื่นชมโรงเรียนเรามาก ๆ ทำให้เราภูมิใจมากๆ
ที่ได้อยู่ในโรงเรียนที่ดี และมีโอกาสดี ๆ อย่างงี้ ยังงัยซะ เราก้อเป็นความหวังของประเทศ…
เราต้องทำให้สมชื่อ "มหิดลวิทย์" ที่สุด สู้ ๆ
พี่เค้าเป็นคนที่มีความคิดและมีความรู้กว้างขวางมาก ๆ เลย..
เค้าแอบดูดวงให้เราด้วยแหละ….อิอิ ไม่บอกหรอกว่าว่างัย
 
รอรถนานมาก ๆ ประมาณสองชั่วโมงกว่า….เฮ่อ….เหนื่อยนะเนี่ย…
ได้ขึ้นรถซะทีแต่คนแถวนั้นเค้าบอกว่างัยก้อไปไม่ทันเพราะรถมันติดมากกกกกกกกกกกกกก
แต่เราก้อจะไปกัน เอางัยก้อเอาวะ มาถึงขั้นนี้แล้ว เลยนั่งรถกันไป
นานพอควรและรถติดจริง ๆ เลยหาอะไรทำบนรถ
เอาขนมมากินกัน…แต่เราก้อไม่ลืมคอนเซบคนไทยใจดี แบ่งปันขนมให้คนรอบข้าง
ผู้ร่วมชะตากรรมเดียวกันจนทุกคนแถบนั้นรุจักกันอย่างดี….อิอิ มีเพื่อนคนไทยเพิ่มขึ้นตั้งหลายคน
 
เรานั่งรถไปก้อพยายามมองดูตรงที่งาน … เห็นพลุแล้ว เย้ ๆๆๆๆ  โคดตื่นเต้นอ่ะ
เราเลยลงจากรถวิ่งไปดูพลุกัน แม่ง  ดูกันบนทางด่วนนั่นหละ   คนอื่นก้อลงรถมาดูกันหมด…
พลุสวยมากๆ มีทั้งแบบวงใหญ่ วงเล็ก หลากสีสัน..ที่เราชอบสุดก็คงเป็นพลุสายฝนอ่ะนะ
ไปดูพลุนี่ได้บรรยากาศอารมจริงอ่ะ ไม่เหมือนดูในทีวีนะ แต่เสียดายเล็ก ๆ ที่อดดูเค้าฉาย multimedia
T.T
 
หลังจากพลุจบเราก้อบ่นกันว่าจะกลับงัยวะ อาจานเป็นห่วงแน่เลย….
แล้วก้อมีคนไทยใจดีกลุ่มนึงได้ยินที่เราพูดเลยชวนขึ้นรถไปลงทางด่วน 
เราก้อไปแต่โดยดีโดยมีพี่ร่วมชะตากรรมอีกสองคนคือ "พี่น้ำ กะพี่หนุน" ที่รุจักกันตอนนั้นหละ
 
นั่งกระบะหลังกัน ก้อคุยกันอย่างออกรสชาติ สรุปว่าคนที่ชวนเราอ่ะ ชื่อ "พี่ปั๊ม กะ น้องป๋วย" 
แถมยังจะให้พวกเรากินข้าวอีก..เพราะเห็นเราบ่นหิวกัน…ทำไมคนไทยใจดีอย่างงี้ น่ารักจังเลย
 
ก้อติดรถมาลงตรงอิมแพค…บ๊ายบายกันเสร็จเราก้อตกลงจะกลับ เลยเดินหารถแท๊กซี่
แต่คนนับหมื่นอย่างงี้ แย่งรถกันตายเลย..หางัยก้อไม่มีรถว่างเลย  ตายแน่ ๆ งานนี้ 
เลยเดิน ๆๆๆๆๆๆๆๆ นับเป็นกิโลก้อไม่รุกี่กิโล
 
จนรออยู่นานพอควร เราเลยคิดว่ายังงัยก้อโบกรถขอติดรถใครสักคน
ไปในที่โล่ง ๆ เจริญ ๆ เพื่อหาแทกซี่กลับมหิดล
อ่า..เลยตัดสินใจโบกรถคันนึง ถามเค้าว่าจะไปไหนจะขอติดรถไปด้วย
เป็นรถของ " น้องโอ่เอ๊ และคุณแม่ " (ผู้ใจดี)
 
เค้าก้อถามว่าเราจะไปไหนกัน เลยเล่าเรื่องราวไปว่าโรงเรียนอยู่ศาลายา
แต่ขอติดรถไปแค่หาแทกซี่หรือรถเมล์กลับ
แต่เค้าอาสาจะไปส่งเราที่สถานีรถไฟฟ้า ทั้ง ๆ ที่จริงแล้วเค้าจะไปรังสิต ซึ่งมันคนละทางกันเลย
ไอเราก้อเกรงใจ บอกเค้าไปแต่เค้าตั้งใจแรงกล้ามาก ๆ
แล้วเราก้อมีเพื่อนร่วมชะตากรรมอีก หกคน นั่นก้อคือ
"น้องมินท์" กะคุนแม่และน้า  และกลุ่มพี่ทนายความสาวสวยสามคน เรานั่งกันมานานมากจึงได้รู้ว่า
มันไกลมาก ๆ ที่เค้าขับรถมาส่ง...คือตอนแรกเราก้อไม่รู้เพราะเราอยู่บ้านนอกงัย
 
ขับรถมาส่งเราถึงตีนบันไดสถานีรถไฟฟ้า เลยนะ…
แล้วก้อขอแลกเบอร์โทรกันเผื่อว่าจะได้โทรไปขอบคุณหรือติดต่อภายหลังอ่ะ..
เค้าก้อเป็นห่วงพวกเรามาก บอกว่าให้กลับรถเมล์นะ เพราะแทกซี่กลางคืนค่อนข้างอันตราย 
เราก้อรับคำ แต่เค้าเห็นเราเก้ ๆ กัง ๆ เลยถามอีกว่ามีค่ารถกลับมั้ย?
ดูสิทำไมเค้าช่างมีน้ำใจขนาดนี้นะ….เราซึ้งและภูมิใจมาก ๆ เลยอ่ะ
 
พวกเราเห็นว่ากลับแทกซี่น่าจะเวิร์คกว่าเลยกลับแทกซี่กัน แล้วพอถึงโรงเรียน  เค้าก้อโทรมาถาม ว่า
ถึงไหนกันแล้ว ปลอดภัยรึป่าว..กลับยังงัย..เล่นเอาทุกคนซึ้งอ่ะ..
ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนที่ไม่เคยรุจักดีกะเราขนาดนี้…
 
 
๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙
 
ขอบคุนทุกคนที่อ่านมาจนถึงนี่นะ งัยอดทนอีกหน่อยละกันนะคะ
 
๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙
 
 
 
"  สิ่งใดเกิดขึ้นแล้วสิ่งนั้นดีเสมอ "
 
และเราคิดว่าเราตัดสินใจไม่ผิดเลยที่ไปดูพลุในวันนี้
 
แม้ว่าการเดินทางในวันนี้จะมีอุปสรรคเยอะแยะ แต่มันก้อทำให้เรารู้ว่า
 
"  ระหว่างทางที่โหดร้าย ทำให้จุดหมายมีคุณค่า "
 
(พลุสวยมากที่สุดเท่าที่เราเคยดูมาเลยล่ะ ^^")
 
และบางครั้ง
 
" ไม่จำเป็นว่าเราไปถึงจุดหมายเร็วแค่ไหน แต่สำคัญว่าเราได้อะไรระหว่างทางบ้างต่างหาก"
 
และวันนี้เราได้รับแล้วล่ะ ประสบการณ์ที่มีค่า มิตรภาพที่แลกมาด้วยความเหน็ดเหนื่อยและความล้า
 
มิตรภาพที่ไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน….รอยยิ้มท่ามกลางความผิดหวัง (ที่ไปดูพลุไม่ทัน)
 
การเดินทางผจญภัยในเมืองกรุงของกลุ่มเด็กบ้านอกกลุ่มนึง
 
ไม่คิดเลยว่ามันจะให้อะไรกับเราได้มากมายขนาดนี้
 
" รักเมืองไทย  รักคนไทย  และรักในหลวง "
 
 
 

๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

 
จะจบแล้วนะ อดทนอีกหน่อย
 
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
 
 
 ป.ล.
 
ขอบคุณน้องโอ่เอ๊ และคุณแม่ และครอบครัวพี่ปั๊มกะน้องป๋วย ที่ให้สิ่งมีค่าที่สุดกะเรา นั่นก้อคือ "น้ำใจ"
 
ขอบคุณพี่แต๋ม พี่น้ำ พี่หนุน น้องมิ้นท์กะแม่กะน้า พี่แก๊งค์ทนายสาว และเพื่อนร่วมชะตากรรมทุคน
สำหรับมิตรภาพที่เกิดขึ้นท่ามกลางความเหน็ดเหนื่อย
 
ขอบคุณอาจารย์ปา ผู้มีส่วนสำคัญในประสบการณ์ครั้งนี้ (ถ้าไม่มีอาจารย์หนูคงไม่ได้เจออะไรดีๆอย่างงี้)
 
ขอบคุณพี่สนที่คอยโทรถาม(คนคนเดียว) ….ตลอดการเดินทางสุดทรหด ฮ่าๆๆ ล้อเล่นนะคะ
 
ขอบคุณ พีช ฝน ป่าน ด๊าฟ ที่ไปด้วยกัน…สนุกสุด ๆ เลยเนอะ
 
เอ่อ…ใครที่ไม่อยากฟังเรื่องของเราน่ะ ไหนบอกไม่อยากรู้งัย สุดท้ายก้ออ่านจนได้ กิ๊วๆ
 
สุดท้ายๆๆๆ  ขอบคุณเธอนั่นหละ ที่อดทนอ่านมาจนถึงนี่ เม้นให้ด้วยนะคะ ขอบคุนจากใจจริง
 
 
  
 
 
 
…ยังไม่อาบน้ำเลย…
 
…งัยก้อโชคดีนะทุกคน…
 
…แอน ทำไมแกไม่อ่านเลขฮึ แกจะสอบอยู่วันนี้พร่งนี้แล้วนะ..
 
บายๆๆๆๆๆ
 
 

                                                                                                                                                             By:: Annie ( คนไทยอีกคนนึงบนโลกใบนี้ ) 

 

 
 
Advertisements


18 Responses to “annie : น้ำใจที่หาซื้อไม่ได้ด้วยเงิน”

  1. ตอนแรกคิดว่านิยาย
    พระเจ้า
    น่าสนุกจิงๆ
    ประสบการณ์ครั้งยิ่งใหญ่

  2. อ่านแล้วประทับใจอะ
     
    เปนเราก็คงประทับใจเช่นกัน

  3. เม้นท์ให้ละๆ
    งานพลุนี้จัดเพื่อถวายให้ในหลวง อยากให้คนไทยรักในหลวงด้วยการกระทำ (ไม่ใช่ด้วยคำพูด)ไม่ได้มองโลกในแง่ร้ายนะ แต่ว่าจริงแล้วที่เราเจอคนดีๆอย่างเนี้ยก็เป็นแค่สวนน้อยในสังคม(ไม่งั้นประเทศไทยคงเจริญไปเป็นชาติแล้ว)
    ก็ถือว่าเรายังโชคดีที่เจอคนดีๆในสังคม แล้วอยากให้ทุกๆคนช่วยกันทำดีต่อๆไป จะได้มีคนดีอย่างนี้เยอะๆจบข่าว….
    ป.ล.abstarct ไปป่าวหว่า(,")(",)
     
     

  4. นี่แหละเนอะ สิ่งดี ๆ รอบ ๆ ตัวเราที่หลาย ๆ คนมองข้ามไป
     
    มันยอดมากเลยจอร์ช!!!

  5. 5 LADYCHUCHU

    คนไทยไม่ทิ้งกัน น น นน *
    โชคดีที่เจอคนดีดี______ *
    พลุสวย ย ย ยได้ใจม๊ากก *
    มหิดลวิทย์ชื่อเสียงกังวาลไกล*
    รักษาเกียรติของเจ้าไว้หั้ยเลื่องลือ*
     
    มอ6เเล้ว
    น่าเบื่อเปนที่สุด*
     

  6. แอน ขอเม้นท์อีก
     
    เราดีใจมากที่อย่างน้อยแกก้ออกหักเป็นเพื่อนเรา 555+

  7. อะไรของคุณครับ ป้าแก่ วันๆ ไม่นั่งทำไรแล้ว มาบอกให้เพื่อนเค้ามาเม้นสเปซให้ ก็เราเม้นให้แกแล้วนะเว้ย แกดันบอกว่าเราไม่ได้เม้น แหกตาดูให้ดีนะเว้ย ที่เราเม้นให้วันนี้อ่ะ เพราะเราไปกินขนมของแกหรอกนะ แล้วแกก็บอกให้เรามาเม้นให้ ทั้งที่เราก็เม้นไปแล้ว เอาเหอะๆ เม้นให้เยอะๆ เลยนิ พอใจมั้ย???

    Happy Birthday to you

  8. แอน………
    เค้ามาเม้นแล้วนะ..แม่ว่ามันจะช้าหน่อย……
    ไม่เป็นไรนะจ๊ะ
     
    อยากบอกว่าครั้งนี้เป็นวันที่ดีที่สุดของเราเหมือนกัน
    และดีใจที่ได้มีความทรงจำดีๆ
    ร่วมกับแกและผู้ร่วมเดินทางทุกคน…

  9. ทำตัวให้สมกับเป็นมหิดลวิทย์
    ใช้ชีวิตสามปีให้คุ้มค่า
    และเก็บรักษามันไว้ดีๆละ
     
    ปอลอ มอหกอย่าเที่ยวมกา
    อ่านหนังสือด้วย

  10. สนุกจังน่ะ
    อิจฉาๆ
    ไม่ได้ปายอ่ะ

  11. งืมๆๆไอเราก็ไปกะพวกแกนี่แหละนะ เหนื่อยแต่คุ้มค่า อิอิ
    ชีวิตอีกยาวไกล วันนี้เจออะรายมามากมาย เห่อๆ
    รักคนไทย รักประเทศไทย รักในหลวง แต่ตอนนี้รักทาคุมิด้วย
    เมื่อคืนแอบรักอิตาลี ดีใจที่ชนะ คริคริ
    เอาเหอะนะ ยังไงคนที่ไปงานนี้ก็เพราะไปดูอะรายที่จัดให้ในหลวง
    คงมีแต่คนมีดีดีมีน้ำใจแหละ อีกอย่าง พวกเราก็เป็นคนดีไง ถึงได้เจออะไรที่ดีดี
    (เข้าข้างตัวเองอะนะ) 

  12. โหย อ่านแล้วรู้สึกดีมาก ๆ เรย
    อยากให้มีแบบนี้เยอะ ๆ มาก ๆ
    ดีแล้วเอามาเล่าสู่กันฝั่ง
    จะได้ร่วมกันภูมิใจในบ้านเกิดของเรา
    ที่พูดมาก็ถูกทั้งหมดอ่ะ เห็นด้วย ๆ
    อย่างว่า บางที่ สิ่งดี ๆ ไม่ได้อยู่ที่จุดหมายปลายทางเสมอไป
    มีอะไรมากมายให้เราได้เรียนรู้ระหว่างทาง
    ก็รักษามิตรภาพระหว่างคนดี ๆ เหล่านี้ไว้นะ
    ตอบแทนเขามั่งก็ได้หากมีโอกาส
    แต่อย่าหาว่าพี่มองโลกแง่ร้ายนะ
    เพียงแค่อยากบอกว่า ครั้งเนี้ยมันมีหลายคน มันโอเค
    แต่ถ้าบางทีถ้าเราไปคนเดียวน่ะ ก็ต้องระวังตัวไว้บ้างน้า
    ทุกสิ่งทุกอย่างไม่ดีอย่างนี้เสมอไปหรอกนะ
    แค่นี้แหละ วันนี้แอบเห็นเดินพารากอนด้วย

  13. มาเม้นให้แล้ว แต่ไม่รู้เม้นไรเบอะ
    เอาเป็นว่า วันนั้นก็อยากไปเหมือนกัน แต่เราเห็นว่า มันไกลเกิน แล้วกลับมาดึก ก็เลยไม่ได้ไป เหอะๆ
    แต่เราก็ดูพลุทางเน็ตนะเว้ย ถึงยังงั้นก็เหอะ ก็คงสวยไม่เท่าของจริง เนอะ
     
    ก็ดีแล้วหละ ที่แกเจอแต่สิ่งดีๆ แต่ก็อย่าคิดว่าคนไทยจะดีไปซะหมด จริงมั้ย
    ถ้ามันดีหมด ป่านนี้บ้านเมืองเราก็คงจะเจริญกว่านี้แล้วหละ
     
    อืมๆ บ่นมาซะ อ่ะนะ บายๆๆ

  14. 14 JIB 집 จิ๊บ ジブ

    เหอๆ เปนการเดินทางที่น่าประทับจายมากมายเยย
    แอน เล่าได้เหงภาพมากเลยอ่ะ
    ฮิฮิ ร่วมประทับใจคนไทยด้วยละกัน
     
    ปล.ขอให้เจ้าของสเปสและเพื่อนมอหกทู้กกกกคน
    ทำเลขได้คะแนนดีดีนะเจ้าค่ะ สาธุ!!!

  15. ดีใจกะแกด้วยมากๆๆๆๆ
     
    สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ จริงๆนะ
     
    เพราะอาจารย์ปลาสั่งให้ทุกคนไปจุดเทียนที่อำเภอ  เราจึงได้ไปจุดถึงสนามหลวง
     
    ทั้งๆที่เราผิดหวังมากๆ สุดท้ายก็ รู้สึกดีมากๆ
     
    ชอบบล๊อกแกว่ะ อ่านแล้วยิ้มเลย คนไทยใจดี อิอิ ^^

  16. 16 BuT-TeR~CuP

    โอ้โหแอนสุดๆการเดินทางครัง้นี้
    เหมือนแบบว่าเป็นแบบผจญภัยอารายงี้เรยยหว่ะ
    ก็จริงอ่ะ ไม่มีประเทศไทยใจดีเท่าประเทศไทยอีกแร้ว
    กุพิสูดได้
    เออโอเค
    คิดถึงมึงนะ
    ตั้งจายอ่านหนังสือด้วย
    กูห่วงการเรียนเมิงจริงๆ แม้ว่าจะฟลุคหลายครั้งก็เหอะ
    เออ
    ไปละบาย
    Ich LieBe dish und hoffe du bist gut fuer alles.
    bis am Januar zwolfte
    Vermisse dish makmak
    Tchole

  17. โหย จริง ๆ โทรหาน้องด้วยแหละ แต่ไม่รับสายซะที
    พวกพี่ก็โบกรถกลับมาเหมือนกัน แต่ไม่ได้ถามอะไรคนขับเลย ไหว้ปะหลก ๆ ขอบคุณเขาอย่างเดียว 555
    แอบอิจฉา จริง ๆ ตอนแรกพี่ก็กะจะดูบนทางด่วนเหมือนกันนะ แต่โดนตำรวจไล่ลงมา ตอนช่วงห้าโมงครึ่งอะ เพราะมันเก็บภาพได้กว้างกว่า แต่ดูบนตึกร้างก็ชัดเจนดีเหมือนกัน ม่านน้ำอลังการมาก
    เออนั่นแหละ เป็นความประทับใจครั้งหนึ่งในชีวิตเหมือนกัน คิดไม่ผิดที่ไปดู

  18. โห เม้นท์คนแรกเลยนะเนี่ย
    แกโชคดีมากๆ น่าอิจฉาอ่า
    ท่าทางแฮปปี้มากเรยนะ
    ทำให้คิดได้ว่า ในโลกเราทุกวันนี้ ยังมีอีกหลายด้าน หลายมุมของมนุษย์ ที่เรายังเข้าไม่ถึงนะ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: