nerverending story >>Tarnny

05ก.พ.06
 
วันนี้  ตาล  ของเรากลับบ้านไปแล้วแหละ
 
เฮ้อ….วันนึงคนเราจะถอนหายใจได้ซักกี่ครั้งนะ
 
แต่ที่รู้ ๆ วันนี้เราถอนหายใจเป็นครั้งที่ร้อยแล้วล่ะ
 
คิดถึงตาลที่สุดในโลกเลย…รักตาลที่สุดด้วย
 
 
เฮ้อ…ไม่อยากคิดถึงชีวิตที่ไม่มีแกเลย  ไม่มีแก…
 
ไม่มีคนกรี๊ดกร๊าด  บ้าบอ…ไม่มีใครคอยล้อเลียนคนอื่น
 
ไม่มีคนเดินใส่รองเท้าเหยียบส้นให้เราคอยบ่น  คอยว่า คอนเตือน
 
ไม่มีใครทิ้งถุงเท้า  ทิ้งเสื้อผ้าเกลื่อนไปทุกห้อง
 
ไม่มีคนเอาไม้แขวนร้านผ้ามาหมกไว้   ไม่มีคนขี้โวยวายที่อาบน้ำแต่ไม่ชอบสระผม
 
ไม่มีคนมางอนเราในเรื่องไม่เป็นเรื่อง ไม่มีคนที่โกดกะเราแล้วต้องมาง้อเราทุกที
 
ไม่มีคนที่คอยเตือนเราในบางเรื่องที่เรางี่เง่า  ไม่มีคนที่เดินกอดคอกัน
 
นอนด้วยกัน   กอดกัน   ตีกัน  วิ่งไล่จับกัน  หรือแม้แต่แกล้งกันบนที่นอน
 
เวลาเราร้องไห้…คนหนึ่งคนนั้นที่เคยปลอบเราก้อคงหายไป      เฮ้อ……
 
หลายอย่างมันคงเปลี่ยนไปเนอะ  โรงเรียนเราคงเงียบเหงาน่าดู
 
 
แล้วแกล่ะ…ถ้าไปอยู่ที่โน่น แกจะมีเพื่อนมั้ย  แกจะอยู่ได้รึป่าว
 
เพื่อนที่โน่นจะทนฟังเลียงแหลมปรี๊ดของแกได้มั้ย
 
จะมีใครคอยเตือนให้แกตั้งใจเรียน…  บอกแกให้กลับบ้านเร็ว ๆ กลับบ้านดี ๆ
 
จะมีใครคอยดุ คอยว่า เวลาแกทำอะไรผิด
 
แล้วเวลาแกมีปัญหาแกจัปรึกษาใคร  แกจะเล่าอะไรให้ใครฟัง
 
ใครจะมาคอยเช็ดน้ำตาให้แก เวลาแกร้องไห้  ใครจะกอดคอร้องไห้ไปกะแก
 
ขอให้มีใครสักคน ที่โน่น  คอยดูแลแกเป็นห่วงแก  สักคน… ที่ดูแลแกได้
 
 
เราเชื่อมั่นในตัวแกนะ  ว่าแกจะอยู่ที่โน่นได้อย่างมีความสุข 
 
แกน่ะ เก่งอยู่แล้ว  ไม่ว่าจะไปที่ไหนก้อมีคนรักแกทั้งนั้นแหละ
 
ขอให้แกมีความสุขกะชีวิตที่โน่น  เจอแต่อะไรดี ๆ  อย่าลืมว่า เพื่อนยังรอแกอยู่ตรงนี้
 
จำไว้นะ  ไม่มีอะไรมาเปลี่ยนความรู้สึกของเราได้หรอก
 
ไม่ว่าจะเป็น  เวลา  ระยะทาง  หรือไม่ว่าจะมีอะไรผ่านเข้ามาในชีวิตเรา
 
แกจะยังเป็นเพื่อนที่เรารัก  รักมาก….ตลอดมา และจะรักตลอดไป
 
 
แล้วเราจะรอนะ…รอจนกว่าวันที่แกจะกลับมาหาพวกเรา
 
วันที่พวกเราจะได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง  วันที่เรามีความสุขด้วยกัน  เรารอได้เสมอ
.
.
.
จาก….เพื่อนสุดสวยของแก
 
 
 
ปล. ขอบคุณใครสักคนบนนั้น…ที่ลิขิตให้ชีวิตเราได้มาเจอกะแก 
 
ให้เราได้เป็นเพื่อนกัน และได้รักกัน
 
 
Advertisements


9 Responses to “nerverending story >>Tarnny”

  1. เศร้า จริงๆ
    ยังไง แอนกะตาล และเพื่อนๆ ของแก ก็คงต้องอยู่ต่อไป
    ไม่มีใครจากเราไปซักหน่อย
    ก็คิดซะว่า ตาลมันไปแสวงหาความรู้ เราก็ควรจะให้มันไป เหอๆ
    อย่าคิดมากเลย ปีเดียว แปปเดียวจริงๆ
    ดูอย่างนี้สิ แกไม่เคยรู้สึกเลยหรอว่าที่แกเข้ามาที่นี่ก็เกือบสองปีแล้วนะ มันออกจะเร็ว

  2. โอ้วววว
    เสร้า
    ทามงายดี
    นี่อีตาลกรุอยากบอกว่าที่เยอรมีโทรศัพท์เน็ต
    เวบแคม และอีกมากมายนะเว่ย
    ห่าๆพุดเหมือนจะไปบวชหนีโลกงั้นแหละ
    มันไม่ได้แย่อย่างที่คิดนะ

  3. อ่านแล้วเส้า T_T

  4. เค้าก้อคิดถึงแกนะตาล
    แกไม่อยู่ดูโลกมันเงียบๆอะ
    ถ้าแกไป
    คงจาไม่มีใครเข้ามาในห้องเค้า
    แล้วอวดของไร้สาระที่แกเพิ่งซื้อมาใหม่
    และก้อสุดแสนแพงไม่เข้าเรื่อง
    จาไม่มีใครคอยบ่นคอยด่า
    และก้อแอบนินทาเค้า
    เห็นแกมาเก็บของวันนี้รู้สึกมันเศร้าๆหวะ
    เค้ายังเป็นเพื่อนของแกเสมอนะ
    และก้อรักแกด้วย
    แกไปที่นั่นคงเอาตัวรอดได้
    เค้าเชื่อ
    พวกเรา Ser\’Z ยังรอการกลับมาของแกเสมอนะ
    (อีเคยตาล) 

  5. …ไม่รู้จาพูดอารายอ่า…
     
    เราก็ขอให้มีความสุขทั้ง 2 ฝ่ายละกาน หายเศร้าเร็วๆ
     
    ถึงจาอยู่ไกลกันแค่ไหน ก็ขอให้ยังรักกันเหมือนเดิมตลอดไปน้า
     
    ขอให้เพื่อนๆมีความสุขกันมากๆทุกคนนะ…
     
    หายเศร้าเร็วๆ…
     
    ~Friends Forever na~

  6. 6 \\HermyDelia//

    จากกันด้วยรอยยิ้มดีกว่า ทุกคน
     
    เอ้า
     
    1
    2
    3…
     
    ยิ้มหวานๆ แช้ะ!

  7. แง่วๆ
    ตาลเรยเศร้าไปด้วยเรยเนอะ
    ตาลและแอนสู้ๆ
    ขอให้เป็นเพื่อนรักกันตลอดไป
    ขอให้ตาลไปลืมโรงเรียนของเรา
    ขอให้ตาลมีความสุขที่อยู่ที่โน้น
    และขอให้แอนมีความสุขเช่นเด๊ยวกัน
     
    และรอเวลาที่ตาลกลับมา
    พร้อมกะความยินดีที่แอนได้เข้าคณะที่ดีๆ
     
    ตั้งใจนะเพื่อน

  8. กูไม่รู้ว่าต่อไปจะเปงงาย
    แค่กลับบ้านเมื่อวานแร้วลองไม่ทามอารายเรยย
    ไม่เล่นเน็ต ไม่คุยโทสับ
    ขาดการติดต่อจากพวกเมิง
    ชีวิตกุอยู่ม่ายได้
    กุยอมรับเมื่อวานกุนั่งร้องไห้
    กุคิดถึงพวกเมิง
    คิดถึงหอของเรา
    ที่มีแต่เรื่องสนุกๆให้ทำ
    มีความผูกพันกานอย่างไม่มีอารายมาเปลี่ยนได้
    กูรักพวกเมิงนะ
    รักมากด้วย
    พวกเมิงคือทั้งหมดของชีวิตกุ
    ต่อไปกุต้องทามอารายเองคงไม่มีครายมาบ่น
    มาว่า มาเตือน มางอน
    มาด่า มาตี มาเกบให้
    ทามมายนะกุถึงเลือกที่จาไป
    ตอนนี้ทามมายเวลากรุผ่านไปเรวจังเรยยย
    นาฬิกาของกูมานเรวผิดปกติรึป่าววะ
    กูยางจามได้เรยยว่าอีกตั้งนานกว่าจะถึงวันมาฆบูชา
    แต่ทำไมนะตอนนี้เหลืออีกไม่กี่วันก้อจะถึงวันมาฆบูชาแล้ว
    เรวจังเลยย
    แอนเมิงเก่งไม่ใช่เหรอ
    มึงช่วยกูหน่อยสิ
    ช่วยคิดวิธีหยุดเวลาให้กูหน่อยนะ
    เอาให้มันนานๆด้วย
    กูรู้ว่าเมิงเก่งเมิงต้องทำได้
    กูมั่นใจ
    เหอๆๆ กุเพ้ออีกแล้ว
    ต่อไปเมิงต้องอย่างอนนะ
    เมิงต้องเปงผู้ใหญ่แล้ว
    เมิงจะเปงกรรมการนักเรียนแล้วนะเว่ย
    ต่อไปคงไม่มีครายมาง้อเมิงแร้วนะ
    เพราะคงม่ายมีครายหน้าด้านเท่ากรุแล้วแหล่ะ
    อิอิ
    ก้อปีหน้ากุม่ายอยุ่แร้ว เมิงต้องแบ่งเวลาดีดีนะเว่ย
    เพราะเมิงจามีงานเข้ามาในชีวิตเมิงมาก
    และเมิงก้อจาเอนแร้ว
    ขยันๆนะเว่ย สู้ๆๆๆ
    ถึงคราวที่ชีวิตของพวกเราต้องเปลี่ยนไปแล้วแหล่ะ
    แต่จาเปี่ยนไปยางงายเมิงกะกูก้อม่ายรุอยู่ดีนี่หว่า
    ก้อมีคนบางคนเค้ากำหนดเอาไว้แร้วงาย
    ก้อเกียดคนๆนั้นจังเลย
    สงสัยชาดที่แร้วกุคงไปแกล้งเค้า
    เค้าเรยยมาแกล้งกุคืน
    แกล้งให้ชีวิตกุต้องจากเพื่อนรักไปทั้งสิบคน
    รักพวกเมิงนะ
     

  9. งืมๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ความรู้สึกเดียวกัน เวงจิงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    อีบ้าตาลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล
    ปล คนเขียนไม่สวยสักหน่อย


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s


%d bloggers like this: